Σε μίνι-συνέντευξη του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Active" λίγο μετά απ'την πρόσληψη του στην Προοδευτική, ο Νίκος Αλέφαντος αφηγήθηκε το ιστορικό της καριέρας του. Θαυμάστε:

"Είναι 1973 και ξεκινάω από τον Αστέρα Εξαρχείων - να με συχωρέσεις άμα ξεχάσω τίποτα, είναι μεγάλη ιστορία, μεγάλη καριέρα, κάτι δε θα θυμηθώ - και παίρνω το Ρουφ και το ανεβάζω τρεις κατηγορίες. Από Δ' Εθνική, φερ' ειπείν, Ερασιτεχνικό, το πάω Β' Κατηγορία, τους κάνω επιτυχία, εκτιμούν τη δουλειά μου και το '74 με παίρνουν στα Γιάννενα. Φέρνω την άνοδο και νικάω μάλιστα 3-0 το Ρουφ, δηλαδή την ομάδα που δούλευα, ανεβαίνει κατηγορία ο ΠΑΣ, μεγαλείο, εκτιμούν τη δουλειά μου και με παίρνουν στον Πιερικό το '76. Φέρνω την άνοδο, μεγάλη ομάδα, επιτυχία, προκοπή. Τη σεζόν '76-'77 ο φίλος μου ο Μανώλης ο Δρεττάκης - να το σημειώσεις αυτό, πρόσεξε - με εμπιστεύεται, εκτιμά τη δουλειά μου, με παίρνει στον ΟΦΗ, με μεγάλη ομάδα, με Παμπουλή, Ρέλλη, Καραΐσκο, Ιβάντα, Πομπλέκοβιτς, Μαράκη, Βασιλείου, Γιαλαμά, είμαι 5ος με τον Άρη 6ο, έκατσα 1,5 χρόνο, το δεύτερο με φάγανε τα δοικητικά, ας μην επεκταθούμε περισσότερο. Φεύγω '77-'78, πάω την επόμενη σεζόν στη Δόξα Δράμας..."

- Απ' την αρχή;
"Όχι, από το δεύτερο γύρο, στη θέση του Χατζημιχάλη, τη βγάζω έβδομη από κει που πήγαινε για να σωθεί. Μετά, εντάξει, διάφορες δουλειές δεν είναι τώρα να τις θυμόμαστε όλες τις μικρές, μη σου πολυλογώ, το '83 πάω πρώτη φορά Ολυμπιακό για τρεις μήνες στη θέση του Γερμανού - πώς τον λέγανε τον Γερμανό..."
- Τον Χέερ.
"Α μπράβο τον Χέερ... Κάθομαι τρεις μήνες, πολύ καλή δουλειά, άψογη δουλειά. Σεζόν '84-'85, έχω έλθει από το Λίβερπουλ, με παίρνει τρεις η ώρα τη νύχτα τηλέφωνο ο Σκρέκης του Πανιωνίου, μου λέει "σώσε μας" για τα μπαράζ, για 15 μέρες, με Μακεδόνικο, με ΠΑΣ Γιάννινα... Έχω τον παικταρά τον Μπαρζόφ, έχω Σαραβάκο, βάζει το ένα γκολ ο Σαραβάκος με τα Γιάννινα, το άλλο ο Μαυρίκης, έχω βοηθό τον Χάϊτα, φέρνω αποτελέσματα, κάθομαι και στην επόμενη σεζόν, είμαι 14 φιλικά αήττητος και 12 ματς πρωταθλήματος... Γράψτο αυτό, 6 μήνες αήττητος, παγκόσμιο ρεκόρ! Γίνεται μια παρεξήγηση με τον Σταματελάτο για τα πριμ, στις 13/12, στο 13ο παιχνίδι, στο 13ο λεπτό τσακωνόμαστε, φεύγω.

Πάω Κύπρο, κάνω ανανέωση στην Ανόρθωση βγάζω παικταράδες, τον Κετσπάγια, τον Νίκου, τον Σώζων, ξαναγυρίζω, πάω στη Δράμα, εκπληκτική σεζόν, πρώτος στα πρώτα 8 ματς μαζί με Παναθηναϊκό, λογοφέρνω για τα πριμ με τον Τσιτσόπουλο, φεύγω πάω Ηρακλή. Μέχρι που ο Θεοδωρίδης, ο πρόεδρος, μου έδινε πριμ για UEFA. Μεγάλη ομάδα, παικταράδες, 7 Κυριακές νίκες, γίνεται το κακό με τα παρασκήνια, Σαρρής, Βαλυράκης, πιάνουν τα ούρα του... Ίσι, η ΑΕΚ πάει για δωροδοκία, αν θυμάσαι, με Χρυσοβιτσάνο στις Σέρρες, γίνεται στο Βόλο το "μπαράζ της ντροπής", ο διαιτητής ο Αμυγδαλής μάς παίζει 90-10, ήταν ο Γκμοχ στην ΑΕΚ, το διακόπτει ο διαιτητής, περνάει η ΑΕΚ και έπαιξε με Ίντερ, αν θυμάσαι.

Το '88 στα Γιάννενα έμεινα λίγο - συμβαίνουν κι αυτά - δύο παιχνίδια, φοβερή δουλειά, τους πήρα τον Τσιριμώκο, γίνεται μια φασαρία, με κλείνουνε στο μπαλαούρο 25 μέρες, ιστορία ολόκληρη. Με το που βγαίνω από το μπαλαούρο, μου τηλεφωνάει ο Τσίλης να πάω στην Κόρινθο, φοβερό υλικό, μπορούσα να κάνω επιτυχία, βγάζω Πίσσα, Πίττα, Τόγια, φέρνω 0-0 με Παναθηναϊκό - εκεί που πετάξανε το τρανζίστορ στον Βαρδινογιάννη - με διαφορά τερμάτων βγαίνω 6ος. Σεζόν '92-'93 πάω Ιωνικό, τον ανεβάζω Α' Εθνική, είχα πάρει Ζιώγα, Μίχο, κάθομαι όλη τη χρονιά. Το '93-'94 πάω Ολυμπιακό, μετά από Πέτροβιτς, Πολυχρονίου, κάθομαι τρεις μήνες, στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του Θρύλου, φέρνω αποτελέσματα, ο πρόεδρος μου λέει "μένεις και τον χρόνου".

Πάμε στο τουρνουά της Ιταλίας, σκίζω με Μπρέσια, έχω Ίβιτς, κερδίζω με Σλάβια, OL Βούλγαροι τότε είχαν έλθει 6οι στο Μουντιάλ, μεγάλη σχολή, μετά Μαρσέϊγ, παγκόσμια πρωταθλήτρια, μια ατυχία σ' ένα κόρνερ ο Τοχούρογλου, φεύγω, αν και ήμουνα πρώτος με Παναθηναϊκό, κλείνω με 17 παιχνίδια από την προηγούμενη, μόνο 3 ισοπαλίες. Στην Κύπρο παίρνω κύπελλο με το ΑΠΟΕΛ, έμεινα 3 μήνες, κερδίζουμε την Ανόρθωση 2-1 και στον τελικό την Ομόνοια 3-0. Γράψε, αυτός ο άγιος άνθρωπος, ο πρόεδρος - γιατί εκεί είναι δεξιοί κι αριστεροί - ο Ουράνιος Ιωαννίδης, μου λέει "σ' ευχαριστούμε που μας έσωσες το κόμμα".

Εντάξει, στον Εθνικό ένα μήνα, με προδώσανε πεπειραμένοι παίκτες, έκανα πολύ καλή δουλειά, κέρδιζα την Καλαμάτα, με ισοφαρίζει 2-2, με ισοφαρίζει ο Αθηναϊκός, φεύγω, πάω στους Λύκους στη Θεσσαλονίκη για 2-3 παιχνίδια - είναι φίλος μου ο πρόεδρος - και στην Καλαμαριά για τον φίλο μου τον Μπαλτίδη και τον κύριο Χάρρυ Κλυνν πήγα, για σεμινάριο όχι για δουλειά, για να φχαριστηθώ. Τώρα η Προοδευτική, βλέπεις, κάνω τρομερή δουλειά, σ' έχουν βασιλιά, αλλά δε σε παίρνουν απ' την αρχή. Στην απόγνωση τους σου λένε "έλα" κι εσύ τι κάνεις; Λες να μείνω, να εκτιμήσουν τη δουλειά μου. Να δούμε, λοιπόν".

Το highlight της υπόθεσης: Η συνέντευξη δόθηκε στο δημοσιογράφο Γιώργο Λυκουρόπουλο, ο οποίος είναι ο ίδιος δημοσιογράφος στον οποίο είπε το αμίμητο "Μάθε μπαλίτσα, μάθε μπαλίτσα στον άρχοντα"...

 

 

 

πηγή: pesetero-blog